Ik ben Mila, 35 jaar en moeder van twee kinderen. Bij mijn eerste bevalling had ik een traumatische ervaring, dus toen ik opnieuw zwanger werd wist ik dater niks anders op zat dan dat ik het anders ging doen. Maar ook dit liep toch weer anders dan verwacht.
Rond week 37 werd mijn bloeddruk te hoog. De verloskundige vertelde me dat ik naar het ziekenhuis moest voor een medische bevalling. Dat voelde als falen. Ik had me zo goed voorbereid op een natuurlijke bevalling, alles anders dan mijn vorige ervaring. Ik huilde in de auto, want alles wat ik had gepland leek ineens weg.
Maar toen ik in het ziekenhuis aankwam en mijn verloskundige bij me bleef, veranderde er iets. Ze zei: “Je bent nog steeds degene die bevalt, Mila. De locatie verandert niets aan jouw kracht.” Die woorden bleven hangen. Iets met at the right time, in the right place. Nog steeds mega dankbaar voor deze woorden!
Ik maakte, samen met mijn man, de kamer eigen. Had gelukkig mijn eigen dekentje ingepakt, foto’s van mijn eerste baby in mijn portemonnee die ik in mijn hand pakte en we dimden de lichten. De gynaecoloog en de verpleegkundige waren gelukkig vriendelijk en gaven me de ruimte die ik nodig had. Ze luisterden echt naar mijn wensen.
Toen de weeën sterker werden, bleef ik herhalen wat ik had geleerd: go with the flow. Niet vechten, niet forceren. Ik bewoog mee met wat kwam. En toen mijn zoon werd geboren, voelde ik geen teleurstelling meer, alleen trots.
Het was niet het plan dat ik had, maar het werd precies het geboorteverhaal dat bij ons paste, omdat ik leerde dat veiligheid niet alleen in muren zit, maar in het gevoel dat ik heb in de mensen om mij heen en above all, in mezelf!
Reactie van Luna’s Circle: Wat een prachtig voorbeeld van overgave, Mila. Je herinnert ons eraan dat zachtheid soms het grootste bewijs van kracht is. Dat vertrouwen niet afhankelijk is van de plek, maar van het hart en de innerlijke rust en vertrouwen dat bevalt. Thanks for sharing!
