Ik ben Noor, 30 jaar en een super gelukkige moeder van mijn eerste dochter. Als ik terugdenk aan het begin van mijn zwangerschap, begon ik die niet zo gelukkig, maar was het vooral angst dat overheerste. Ik was bang voor de pijn, bang om de controle te verliezen, bang om het niet goed te doen.
Toen ik over hypnobirthing hoorde, voelde ik een sprankeltje hoop. Het was niet zweverig, maar juist lekker praktisch. Ik leerde ademhalen, visualiseren, luisteren naar mijn lichaam in plaats van ertegen te vechten. Ik kon dingen oefenen en dat gaf mij rust. Ik probeerde elke avond deontspanningsoefeningen te doen en mijn partner deed, soms met een tikkeltje tegenzin, gezellig met mij mee. Langzaam maar zeker veranderde mijn mindset.
Toen de bevalling begon, was ik voorbereid. Niet op het exacte verloop, maar op het loslaten. Ik had affirmaties op de muur gehangen, zacht licht aan, rustige muziek. De weeën kwamen als golven en ik bewoog mee.
Er was een moment waarop ik dacht dat ik het niet meer kon. Toen hoorde ik mijn eigen stem van de oefenopnames, waarmee ik dagelijks in slaap viel: “Mijn lichaam weet wat het moet doen.” En dat deed het.
Toen mijn dochter geboren werd, voelde het alsof de tijd even stilstond. Er was geen paniek, geen pijn, alleen liefde in een soort tunnelfocus naar haar gezichtje. Geen idee of ik dat goed omschrijf, maar missschien herkennen vrouwen dit!
Reactie van Luna’s Circle: Wat een mooie reis, Noor. Van angst naar vertrouwen, van controle naar overgave. Er is nog zoveel te winnen voor veel vrouwen, en juist waar jij vandaan komt, laat zien dat het in ons zit. Denk dat je een inspiratie bent voor veel andere vrouwen! Dank voor het delen, nogmaals.
